A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - L - M - N - O - P - R - S - T - V - W
Bidprentjes
In een artikeltje "Bidprentjes, rouwbrieven en prentkaarten" in " Ons Meetjesland", nr. 3, 1977, blz. 81 beweert A.R. dat het gebruik op begrafenissen bidprentjes uit te reiken begon rond het begin van de 19de Eeuw. Er zou een bidprentje bestaan van 1805. Het oudste dat wij u hier kunnen tonen, van Petrus Joannes Dossche, dateert van 1862. Uiteraard waren het eerst alleen de begoede burgers die zich zoiets konden veroorloven maar na 1900 kregen nagenoeg alle aanwezigen op een begrafenis in Vlaanderen een bidprentje mee.
 |
| Bidprentje voor de 9 leden van de familie Van Acker. Op 14 october 1944 maakte een voltreffer op de hoeve van Petrus Van Acker 32 burgerlijke slachtoffers. |
Men ging ten offer, eerst de familie van de overledene, men kuste een kruisbeeld of een relikwie die de pastoor dan met een doek afveegde en daarna kreeg men een bidprentje. Soms bleef nog slechts drie-vierde van de aanwezigen over na de offerande. Sommige priesters stelden daarom de offerande of uitdeling van de bidprentjes uit tot op het einde van de eucharistie-viering.
Soms werden er twee soorten bidprentjes uitgereikt: één met een foto van de overledene voor de familie en een goedkoper bidprentje waar de foto vervangen was door een beeld of scene uit het leven van Ons Heer of O.L.V.
Soms werden er tijdens de begrafenis nog in allerhaast bidprentjes bijgedrukt. En als er juist niet genoeg bidprentjes waren, gebeurde het wel dat men aan leden van de familie hun bidprentje terugvroeg voor anderen, met de belofte dat ze—die familieleden—later een ander zouden krijgen.
Overlijdensberichten (doodsbrieven) waren meestal interessanter van genealogisch gezichtspunt. Meestal gaf men daarin een lijst van de familieleden van de dierbare overledene.
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - L - M - N - O - P - R - S - T - V - W
|
|
Meest recente bijwerking: 06 février 2010